Brug 761

Het Jan van Zutphenplantsoen is een plantsoen en groenstrook in de Amsterdamse wijk Osdorp. Het plantsoen is gelegen in het zuidwestelijke gedeelte van de wijk ten westen van de Hoekenesgracht, ten oosten van de Baden Powellweg, tussen de Slotervaart en de eveneens naar Jan van Zutphen vernoemde Jan van Zutphenstraat. Het plantsoen en de straat zijn met een raadsbesluit van 29 april 1964 en 8 juni 1960 vernoemd naar de diamantbewerker en later vakbondsman Jan van Zutphen. Het plantsoen is begin jaren zestig aangelegd in de toen nieuwe wijk Osdorp. De laatste tien jaar is de omgeving van het plantsoen in het kader van de stadsvernieuwing van Osdorp onherkenbaar veranderd. Veel van de oorspronkelijke bebouwing is vervangen door nieuwbouw en een stuk hoger dan voorheen. Slechts twee oude huizenblokken zijn behouden gebleven maar wel gerenoveerd. Nog wel aanwezig is de markante en karakteristieke maisonnetteflat 'Akerstein' uit de jaren zestig tegenover het plantsoen aan de overzijde van de Baden Powellweg. Destijds was dit de uiterste bebouwing van dit deel van Osdorp met er achter de tuinderijen. Het park was van juni 1983 tot september 1991 de eindhalte van bus 19. Er staat het kunstwerk Blauwe boog dat doet denken aan een hemelsblauwe blikopener. Rond 2010 werden delen van het park weggegraven om plaats te maken voor aanvullend wateroppervlak van de Slotervaart. Er bleven tussen de parkeinden vier eilandjes liggen. In 2011 werden de Zitstenen Jan van Zutphenplantsoen geplaatst.

Brug 769 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is een zogenaamde duikerbrug over een duiker. Die duiker verbindt de parallelsloot van de Osdorperweg met de gracht Slotervaart. De brug dateert van ongeveer 1964 toen de Slotervaart in gereedheid werd gebracht om via de Akersluis en brug 773 aan te sluiten op de Ringvaart van de Haarlemmermeer. De brug lag dan ook eerst in de Akersluisweg, in 2000 omgedoopt tot P. Hans Franfurthersingel. De brug valt nauwelijks op in het straatbeeld; ze is zichtbaar aan de leuningen aan beide kanten en aan het feit dat over de duiker een verkeersdrempel is gelegd. Ten noordoosten van de duikerbrug staat de blikvanger Aeckerstyn, een opvallende hoogbouwflat.

De Zitstenen Jan van Zutphenplantsoen bestaat uit een vijftal stenen zitbanken in het Jan van Zutphenplantsoen in Amsterdam, tuinstad. Ze houden het midden tussen gebruiksvoorwerpen en kunstwerken, toegepaste kunst. De stenen zijn alle vier meter breed, zes meter lang en zestig centimeter hoog. Ze wegen meer dan 21.000 kg per stuk en hebben een vorm die enigszins op een plectrum lijkt. Ze zijn gemaakt van gestort beton in door middel van CNC gefabriceerde mallen. Gezien de grootte en zwaarte bestaat elke zitsteen uit twee ter plekke samengevoegde delen. Opdrachtgever en ook ontwerper was advies- en ingenieursbureau Tauw, dat rond 2010 betrokken was bij de ombouw van het Jan van Zutphenplantsoen van stadspark tot waterpark. Fabrikant van het meubilair is Luc4me, een firma gespecialiseerd in betonnen zitelementen.

Het Natuurpark Vrije Geer is een klein groengebied nabij het dorp Sloten met een oppervlakte van ruim 4 hectare. Het is gelegen tussen de Plesmanlaan, de wijk Nieuw Sloten en het dorp Sloten. Het is een laatste overblijfsel van het veenweidegebied dat zich vroeger uitstrekte tussen Amsterdam en Sloten.

Duiker Poldergemaal Plesmanlaan is een kunstwerk in Amsterdam-West. De duiker is gelegen onder de Plesmanlaan in Slotervaart. Ze verzorgt de verbinding tussen de Slotervaart en het Poldergemaal Plesmanlaan. Dat gemaal verzorgt onder andere de waterstand in Natuurpark Vrije Geer. Over de duiker is een brug gelegd, die vanaf de Plesmanlaan als zodanig niet opvalt. De duiker en brug zijn vanaf de weg alleen herkenbaar aan de "brugleuning" aan de zuidkant. Vanaf het gemaal is over de kleine boezem de bakstenen zuidwand over de duiker te zien. De noordkant van de duiker eindigt in de Slotervaart, die grotendeels bakstenen walkanten heeft, maar juist hier is doorbroken om een overgang te krijgen tussen de vaart en het land (genaamd De Slenk). Het systeem dateert van rond 1977, aldus de Basisregistraties Adressen en Gebouwen (BAG). Het systeem kreeg het brugnummerplaatje 710 (zie foto in de infobox). Brug 710 in Amsterdam is echter een vaste brug in diezelfde Plesmanlaan nabij de Ringspoorbaan. In de omgeving van die brug hebben alle bruggen brugnummers die rond de 710 liggen; die bruggen dateren van de jaren vijftig/zestig. Het brugnummer 710 is gezien bouwtijd en plaats waarschijnlijk abusievelijk op deze duiker terecht gekomen.

De Vrije Geer is sinds 1954 de naam van een weg in Amsterdam ten noorden van het dorp Sloten. De naam is ontleend aan een driehoekig stuk land (een geer) rond Sloten waarvan de inwoners vrijgesteld waren van het betalen van bepaalde belastingen aan de graven van Holland. De Vrije Geer strekte zich uit van de zuidpunt van de Slootermeer (Sloterdijkermeerpolder) tot aan de Haarlemmermeer en het grondgebied van Rijk of Rietwijk. Na de bebouwing van een groot deel van de vroegere Sloterpolder met de Westelijke Tuinsteden in de jaren vijftig-zestig van de 20e eeuw bleef ten noorden van het oude dorp Sloten nog een klein deel van het veenweidegebied met het middeleeuwse slotenpatroon bewaard. Toen de gemeente Amsterdam, aansluitend aan de bouw van de wijk Nieuw Sloten, ook dit laatste stukje opengebleven land bij het oude dorp Sloten wilde bebouwen kwamen de bewoners in opstand. Op 17 mei 1995 werd een referendum georganiseerd onder de naam 'Red het Weilandje van Sloten'. Een meerderheid van de Amsterdammers stemde voor behoud en de bebouwingsplannen verdwenen van tafel. Vervolgens werd het terrein ingericht als Natuurpark Vrije Geer, dat in 2003 officieel werd geopend. Het wordt onderhouden door vrijwilligers uit het dorp Sloten.

Brug 1853 is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. In een eeuwenlang als agrarisch gebied gebruikt terrein werd in de jaren negentig de wijk Nieuw Sloten volgebouwd door de gemeente Amsterdam. Alhoewel de inrichting compleet wijzigde, moesten er voldoende afwateringskanalen overblijven of opnieuw gegraven worden, waaronder een ringsloot. In de noordwestelijke hoek van de wijk werd een verbinding gemaakt naar de Vrije Geer. Die verbinding werd geschikt gemaakt voor alleen voetgangers en fietsers, passend in het stelsel van gescheiden verkeersstromen dat her en der in de wijk is toegepast. De hoofdverkeersroute voor de gehele wijk is de Laan van Vlaanderen. De brug zorgt voor een directe verbinding tussen dorpskern Sloten en het eindpunt van Tram 2 op het Oudenaardeplantsoen. Brug 1853 ligt over een deel van de ringsloot, hier Kerkersloot genoemd. Het zorgt voor verbinding in voet- en fietspad Antwerpenbaan. De brug maakt deel uit van een serie bruggen rondom de wijk, die een gemeenschappelijk ontwerp heeft. De standaardkleuren van bruggen in Amsterdam Nieuw-West zijn hier toegepast, blauw en wit. De bruggen uit de serie hebben een (witte) poort aan de zijde van de woonwijk. Deze poort geeft toegang tot de overspanning, die het uiterlijk heeft van een tuibrug maar met ongelijke ophanging. Omdat de Kerkersloot vrij breed is, moest deze brug voorzien worden van een (niet centraal geplaatste) brugpijler. De overspanning wordt begrensd door blauwe leuningen annex balustraden. In die balustraden zijn zeshoeken uitgespaard. De brug komt uit circa 1994 en is ontworpen door Moshé Zwarts van ZJA (Zwarts & Jansma). Ze omschreven de bruggen als “stalen hijskranen die op poten in het water staan”. Zij gaven aan dat het ontwerp van de brug gebaseerd is op de indeling van de terreinen. De zware betonnen poort staat in het stedelijk gebied, het andere uiteinde is geheel open gelaten erop wijzend dat hier landelijk (plat) gebied ligt.

Brug 2388 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. In 1993 werd gebouwd aan een buurtje in de zuidwest punt van Nieuw-Sloten. Het was eeuwenlang agrarisch of tuinbouwgebied in de 19e eeuw behorend tot de gemeente Sloten. In 1921 werd die gemeente opgeslokt door Gemeente Amsterdam, maar tuinbouw in kassen zou nog tot in de jaren tachtig plaatsvinden. In 1993 kwam hier een haakvormige straat te liggen genaamd Kortrijk, naar de Belgische plaats Kortrijk. Het werd een waterrijk wijkje dat voor 75 % wordt omringd door de water, terwijl ook midden in de wijk sloten liggen. Er kwamen eengezinswoningen ontworpen door architect Gunnar Daan, die het omschreef als waterwoonwijkje. Om toegang te verkrijgen tot de buurt werden drie bruggen aangelegd. Brug 1861 en Brug 1862 zijn uitsluitend voor voetgangers en fietsers, brug 2388 voor overige verkeer. Dit houdt in dat gemotoriseerd verkeer alleen door middel van deze brug het wijkje in of uit kan. Vandaar dat bij de brug een verkeersbord staat voor het aangeven van doodlopende weg. Bijzonder aan de brug is dat zij slechts aan één kant een leuning heeft, terwijl er aan twee kanten water ligt. Ten tijde van de bouw van de wijk was er sprake van een verbindingsdam, brugnummer 2388 wijst op latere ombouw naar een brug.

(De) Zwerm is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is een creatie van kunstenaar Paul Vendel, die mede op verzoek van de stadsdeelraad Osdorp een kunstwerk mocht leveren voor de kruising Pieter Calandlaan met Baden Powellweg. Voor de jaren negentig van de 20e eeuw vormde de Baden Powellweg hier de grens tussen de stadse bebouwing en landerijen met veel kasteelt en tuinbouw. Het werd volgebouwd onder de naam Middelveldse Akerpolder (MAP) en de Pieter Calandlaan werd doorgetrokken de nieuwe wijk De Aker in. Er lag ter plaatse nog wel een bruggetje (brug 768) naar de Zuiderakerweg. Er kwam een brede verkeersbrug brug 1886 waar ook toen tramlijn 1 overheen moest (werd ook doorgetrokken. Het stadsdeel wilde een soort toegangspoort voor dit nieuwe gebied. Vendel overwoog nog eerst een politiek statement, maar liet zich inspireren door de nabijgelegen afwateringstocht, waarover de beide bruggen de verbinding verzorgden. De titel is gerelateerd aan de zwermen muggen die zomers boven de groenstrook langs het water te vinden zijn, aldus de kunstenaar; het stadsdeel hield het op de zwermen vogels in de voormalige polder. Toen hij uiteindelijk met deze sculptuur kwam begonnen allerlei instanties zich ermee te bemoeien. Was net de ene vergunning verleend, moest hij een aanvraag indienen voor een andere; de kunstenaar beweert er uiteindelijke vijftien aangevraagd te hebben. Het stadsdeel kwam ook nog met de eisen dat heet kunstwerk geen vandalisme moest aantrekken, inklimmen (bijna) onmogelijk moest worden gemaakt en dat het eenvoudig de onderhouden was. Pas in 2006 was het zover; hij mocht samen de eigenaar van een smederij uit Hazerswoude-Rijndijk duizenden roestvast stalen pijpen aan elkaar lassen tot een geheel van zeven meter hoogte en vijftien meter breedte. Het beeld staat overdag te glinsteren in het zonlicht. ’s Avond verspreiden reflectoren het licht van voorbijrijdende auto’s over de omgeving.

Sloten is een dorp in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het dorp lag tot 1921 in de zelfstandige gemeente Sloten, die toen door Amsterdam werd geannexeerd. Sloten ligt in het zuidwesten van de stad Amsterdam als onderdeel van het stadsdeel Nieuw-West.

De Sloterkerk is een protestantse kerk in Sloten (Noord-Holland).

Brug 1862 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze brug zorgt ervoor dat bewoners van de straat en buurt Kortrijk, vernoemd naar het Belgische Kortrijk, hun buurt kunnen betreden of verlaten. Kortrijk bestaat eigenlijk uit één doodlopende weg waaraan eengezinswoningen staan. Het heeft voor snelverkeer middels brug 2388 slechts één in- en uitgang. Voor voetgangers en fietsers werden twee soortgelijke bruggen gebouwd, brug 1861 en 1862. Ze vertonen grote gelijkenis. Ze hebben in de balustraden zitjes; balustraden en zitjes lopen taps. De zitjes zijn hier al lang verdwenen, maar de hechtingen zijn nog wel zichtbaar. Het ontwerp van beide bruggen kwam van architect Gunnar Daan, die ze omschreef als voetbrug met bankjes. De burg geeft ook verbinding tussen de buurt en de eindhalte van Tramlijn 2 in het Oudenaardeplantsoen.