Nieuwe Utrechtseweg

De Korte Ouderkerkerbrug (brug 1962) is een fiets- en voetgangersbrug gelegen in de wijk Overamstel aan de rechter Amsteloever in Amsterdam-Oost. De brug overspant de Duivendrechtsevaart en verbindt het westelijke gedeelte van de Korte Ouderkerkerdijk, direct na de Zuidergasfabriekbrug (brug 311) waar het fietspad begint, met de Joan Muyskenweg waarbij het fietspad naast de weg onder de Utrechtsebrug doorgaat en overgaat in de Jan Vroegopsingel. De brug met de op en afritten kent een bochtig verloop en heeft een vrij hoog hellingspercentage op de overspanning. Vanaf de Korte Ouderkerkerdijk gaat het tracé met een flauwe meanderende bocht naar links en daarna met een scherpe bocht naar rechts en na de overspanning over de Duivendrechtsevaart weer met een scherpe bocht naar rechts en dan weer met een flauwe meanderende bocht naar links. De brug zelf steunt op een tweetal V-vormige pilaren in de Duivendrechtsevaart en is voorzien van lichtmasten. De scheepvaart, die tussen de pilaren in moet varen, wordt door middel van een waarschuwingsbord gewezen op het feit dat het een doodlopende vaarweg is. De brug maakt deel uit van de fietsroute van Amsterdam langs de rechter Amsteloever richting Ouderkerk aan de Amstel. In april 2018 vernoemde de gemeente de brug tot Korte Ouderkerkerbrug.

De Utrechtsebrug (brugnummer 439, naambordjes vermelden Utrechtse Brug) is een Amsterdamse brug in Amsterdam-Zuid.

De Amstelstroombrug (brug 2189), is een brug over de Duivendrechtsevaart in Amsterdam-Oost. De naam van de brug bleef tot maart 2025 officieus, ze was tot dan niet opgenomen in de Basisregistratie Adressen en Gebouwen. De naam was wel gegraveerd in het beton van de overspanning.

Het Beeld van Martin Luther King is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Kunstenaar Airco Caravan (ook wel Maria Koning of Ine Reijnen) wilde in 2018 onder de noemer Monument for Martin Luther King de sterfdatum van Martin Luther King de aandacht brengen door een halve meter hoog beeldje te (laten) plaatsen in steden in Europa en Noord-Amerika. Ook zou een aantal politici als Sylvana Simons, Barack Obama en Michelle Obama anoniem een exemplaar van het beeld ontvangen. Het project, in samenwerking met Ien Sluyters en Marjon Deul, lekte echter uit. Een van de beeldjes werd wel geplaatst bij de ingang van het Martin Luther Kingpark, als “guerilla pop-up expo”. Een aantal beeldjes werd slachtoffer van vandalisme. De kunstenaar richtte zich vervolgens tot het bestuur van Stadsdeel Zuid om tot een definitievere plaatsing van het eerbetoon te komen. Plaatsing van een beeld van de naamgever van het park leek haar logisch. In overleg met buurtbewoners en parkbezoekers zou naar een goede plaats in het park gezocht worden. Vervolgens werd er niet meer over gesproken. De kunstenaar was het wachten beu en plaatste op eigen initiatief op 15 januari 2020 (de geboortedag van King) een groter, bronzen beeld van King. Ze had verwacht daarbij gestoord en tegengehouden te worden, maar niemand reageerde op haar werkzaamheden. Deze waren intens, want het beeld moest met behulp van een betonboor op zijn plaats vastgezet worden. Het beeld is 1,20 meter hoog. De kunstenaar financierde het zelf en hoopte dat het beeld mag blijven staan. De plaatsing van het beeld is enkele maanden later alsnog goedgekeurd door de gemeente, na vragen van de SP. Tiers Bakker, gemeenteraadslid van de SP, vertelde tijdens de officiële onthulling: “Met dit beeld creëren we ruimte om kritiek te hebben. Het moet ons herinneren dat er nog veel te doen is in deze tijd. Racisme in Nederland is een groot probleem.” Dominee, burgerrechtenactivist en voormalig perschef van Martin Luther King Harcourt Klinefelter was aanwezig om het standbeeld officieel te onthullen. Hij nam de beroemde speeches van King op en liep met zijn bandrecorder en microfoon mee in de mars van Selma naar Montgomery in 1965. Op de rug van het beeld staat te lezen: "The ultimate tragedy is not the oppression and cruelty by the bad people, but the silence over that by the good people.”

De Zuidergasfabriekbrug oftewel brug 311 is een dubbele ophaalbrug gelegen in de buurt Amstelkwartier van de wijk Overamstel aan de rechter Amsteloever in Amsterdam-Oost. De brug die al in 1912 bestond verbindt het westelijke en oostelijke gedeelte van de Korte Ouderkerkerdijk en overspant de toegang tot de haven van de voormalige Zuidergasfabriek waarvan de voormalige watertoren goed zichtbaar is. Dit terrein maakt thans deel uit van het Park Somerlust. De witte houten brug is relatief smal en heeft een beperkt draagvermogen (3,5 ton) maar is wel toegankelijk voor het autoverkeer voor de aanliggende huizen en woonboten alhoewel er wel een drietal belemmerende paaltjes staan. De brug dient handmatig te worden bediend met een ketting en kent geen slagboom. De brug maakt onderdeel uit van de fietsroute van Amsterdam langs de rechter Amsteloever en direct na de brug begin het fietspad naar brug 1962 richting Utrechtsebrug en verder langs de Amstel richting Ouderkerk aan de Amstel. De brug ging altijd naamloos door het leven. In april 2018 vernoemde de gemeente Amsterdam de brug naar die Zuidergasfabriek, die hier tot 1967 gevestigd was.

De Zuidergasfabriek was van 1909 tot 1967 een complex voor het leveren en produceren van gas voor verwarming en koken in Amsterdam.

In het Martin Luther Kingpark in Amsterdam-Zuid ligt een titelloos artistiek kunstwerk. Het ligt in dat deel van het park ten westen van de Utrechtsebrug. Het kunstwerk bestaat uit een in twee delen gespleten rotsblok. Kunstenaar Dirk Müller wilde in de periode van maak (1976) zo min mogelijk in de materie ingrijpen. Hij sneed een rotsblok van Belgisch blauw hardsteen in twee delen en plaatste die delen ongeveer 30 cm uit elkaar. Op de beide snijvlakken werd een messinglaag aangebracht, die in later jaren gestolen werd. Müller maakt meer van dit soort beelden, zoals te zien is in Rotterdam (hetzelfde principe maar dan met klei) en Leiden (waarbij er een wig tussen beide delen is te zien).

Het Martin Luther Kingpark is een stadspark in Amsterdam-Zuid.

Spaklerweg 26-28, Amsterdam is een gebouw aan de Spaklerweg, Amsterdam-Oost. Het is sinds 2003 een rijksmonument. Het gebouw werd neergezet als een woning voor de directeur en adjuct-ingenieur van de Zuidergasfabriek, die hier haar terreinen had. Het gebouw stond er als het ware aan het industrieterrein vastgeplakt, gescheiden door een straat. Het is een rechthoekig gebouw, waarbij de noordzijde een afspiegeling is van de zuidzijde; symmetrie was de norm. Die as wordt gevormd door een hemelwaterafvoer. Aan beide geveluiteinden is op de begane grond een erker te vinden, die dienst doet als drager van balkons op de etage. Tussen de erkers/balkons bevindt zich een middenrisaliet waarin luifel en entrees. Het geheel bevindt zich onder een mengeling van zadel- en schilddaken, die uitmonden in twee puntdaken in het midden van de voorgevel en twee dakkapellen aan de zijkanten. Het merendeel van de gevels is opgetrokken in baksteen met hier en daar variatie in het metselverband. Horizontaal wordt hier een daar afgewisseld met natuursteen. Aan beide kopse kanten van het gebouw bevinden zich eveneens entrees, die via trapjes bereikt kunnen worden; hier is de symmetrie losgelaten. Het gebouw dateert uit de periode 1911-1912, de tijd dat het rationalisme hoogtij vierde. De specifieke architect is vooralsnog onbekend; hij was waarschijnlijk werkzaam bij de Gemeentelijke Gasfabrieken. De aanbesteding vond plaats op 4 september 1911; er was toen nog geen adres bekend (en nodig). Er moest gebouwd worden in de Groot-Duivendrechtse polder. De Spaklerweg kreeg pas in 1956 haar naam. In de eerste twintig jaar van de 21e eeuw werden de restanten van de Zuidergasfabriek opgeruimd en de grond moest danig gesaneerd worden. Na die sanering lagen de woningen aan het Bella Vistapark/Bella Vistastraat maar behielden vooralsnog hun “oude adres”. Even ten zuiden van dit gebouw staat Spaklerweg 24, de voormalige opzichterwoning.

De Zorgvliedbrug (brugnummer 424) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid. De brug is gelegen in de Amsteldijk en overspant de Kleine Wetering. De brug werd in 1921 geplaatst naar een ontwerp van Piet Kramer. Hij liet een brug bouwen in de stijl van de Amsterdamse School met de voor hem zo gebruikelijke mengeling tussen bak- en natuursteen. In de baksteenvlakken zijn ornamenten aangebracht. Wat hier bijzonder is ten opzichte van andere "Kramerbruggen" is de houten opvulling van de balustrades (normaal schreef Kramer siersmeedhekwerken voor). De houten balken zijn daarbij gefreesd. De leuningen zijn wel des Kramers, ze vertonen voor wat betreft afwerking overeenkomsten met de leuningen van zijn bruggen in het Amsterdamse Bos. De Zorgvliedbrug is vernoemd naar de nabijgelegen Begraafplaats Zorgvlied. De verkeersbrug heeft een wegbedekking van eveneens baksteen (rijweg) en tegels (voetgangers). De brug is een gemeentemonument. In 2016 was er in de gemeenteraad discussie of de vernoeming gehandhaafd zou blijven. In maart 2016 werd de tenaamstelling (opnieuw) officieel vastgesteld (lees vastgelegd). De Zorgvliedbrug maakt deel uit van een complex bestaande uit de brug, gemaal Stadwijck, de Zorgvliedschutsluis en twee woningen (voor sluiswachter en machinist). In mei 1921 werd het complex aanbesteed voor 398.460,00 gulden.

De watertoren van de Zuidergasfabriek aan de Spaklerweg in Amsterdam werd gebouwd in 1911. Zij is gebouwd door aannemer J.L. Seeuwen, die de laagste prijs bood op de aanbesteding in het najaar van 1910. Hij bouwde een watertoren met een hoogte van circa 45,00 meter met een borstwering van graniet met daarboven opvallend rood baksteen. Hij zou daarbij ook verantwoordelijk zijn geweest voor het ontwerp, maar dat wordt in de 21e eeuw in twijfel getrokken. Het ontwerp van de toren zou ook van de tekentafels van de Publieke Werken kunnen komen. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed geeft een volgende omschrijving: De 41,5 meter hoge watertoren van de Zuidergasfabriek is in 1910-1911 in helderrode baksteen opgetrokken met natuurstenen en in gele siersteen uitgevoerde accenten op een ronde basis naar ontwerp van J.L. Seeuwen in een eclectisch neo-renaissancistische stijl. Natuurstenen jaartalsteen (1910) in dito enkadrering van de hoofdtoegang. De toren heeft een taps verloop met de overkragende reservoirruimte in een tienhoek, bekroond door een tienhoekig koepeldak met lood bekleed, waarop een koepeltorentje op pilasters en een bol met sierlijke bekroning; voorts voorzien van vier wijzerplaten. De detailleringen bevatten onder meer segmentboognissen, bloklijsten, diamantkoppen, boogfriezen en sierbanden; onderaan rondboogvensters, verder rechthoekige vensters.

Vlucht van een kaketoe is een kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het kunstwerk bestaande uit 27 panelen is geplaatst in de voet- en fietstunnel gelegen onder de President Kennedylaan richting Martin Luther Kingpark. Het viaduct, bekend als brug 446, werd in de periode 2004 tot 2008 opgefleurd door een collage van kunstenaar Jeroen Werner. Werner liet zich daarbij inspireren door een aantal foto’s van de fotograaf Eadweard Muybridge. Die fotografeerde onder meer dieren in beweging, met wellicht als bekendste een paard in galop. Werner gebruikte voor zijn collage de vlucht van een grote geelkuifkaketoe (Cackatoo Flying) en liet zevenentwintig afbeeldingen daarvan overzetten naar emailstalen platen. Deze werden in serie geplaatst op de tunnelwanden van brug 446, die 37 meter lang is. Een achtentwintigste paneel ontbreekt omdat een van tunnelwanden onderbroken is voor een trap naar de voormalige eindhalte/keerlus van de voormalige tramlijn 25. Bij in de juiste richting door de tunnel te rijden, lijkt het of de kaketoe met de reiziger meevliegt. De brugpijlers/dragende zuilen zorgen daarbij aanvullend voor een stroboscopisch effect.