Fort aan de Nieuwe Meer

Witte bollenboom is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De titel voor het werk is gegeven door kunstenaar Timo Goosen, die een sculptuur maakte in de vorm van een spierwitte boom, die allerlei grillige vertakkingen kent. Het kunstwerk staat opgesteld in een woest grasveld aan de westzijde van het park De Oeverlanden. Het beeld van cement uit 1988, is een restant van de tentoonstelling Oeverlanden, beelden bij het nieuwe meer, die liep van 17 september tot 29 oktober 1989. Het bestond uit een aantal kunstwerken geleverd door kunstenaars die hun atelier hadden gevestigd in een magazijnencomplex nabij de Nieuwe Meer, Installaties stonden daarbij in het park, op het water of hingen aan bomen.

Brug 1899 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West De voet- en fietsbrug is gelegen in het Anton Schleperpad (vernoemd naar oprichter van vereniging De Oeverlanden blijven), dat het park De Oeverlanden als doorgaande wandel- en fietsroute van oost naar west doorkruist. Ze overspant een afwateringstocht dat het park afscheidt van de asfaltstrook van de Oude Haagseweg. De houten brug dateert uit circa 1999. Ten zuidwesten van de brug staat het beeld Witte bollenboom van Timo Goosen.

Brug 1898 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West De voet- en fietsbrug is gelegen in het Anton Schleperpad (vernoemd naar oprichter van vereniging De Oeverlanden blijven), dat het park De Oeverlanden als doorgaande wandel- en fietsroute van oost naar west doorkruist. Ze overspant een afwateringstocht dat het park afscheidt van de asfaltstrook van de Oude Haagseweg. De houten brug dateert uit circa 1999.

Nieuwe Meer is een buurtschap in de gemeente Haarlemmermeer, in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het ligt aan de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder, tegenover het Nieuwe Meer, tussen Badhoevedorp en Schiphol-Oost. De buurtschap wordt grotendeels gevormd door de Nieuwemeerdijk, soms ook geschreven als Nieuwe Meerdijk. De rijksweg A4 doorkruist de buurtschap evenals zijn voorganger de Oude Haagseweg. De Oude Haagseweg wordt tegenwoordig als busbaan gebruikt voor het R-net en het Schipholnet, en ook als toegangsweg naar de aldaar gelegen golfbaan The International. Het noordwestelijke deel van Nieuwe Meer ligt op een stuk land dat ouder is dan de Haarlemmermeerpolder. Oorspronkelijk maakte deze strook land deel uit van de in 1636 ontstane Riekerpolder, die nog steeds aan de overkant van de Ringvaart ligt. Dit stukje hoger gelegen oud land wordt aan de zuidkant afgebakend door de Koekoekslaan en aan de westkant door de Meidoornweg in Badhoevedorp, aan de andere kant van de A4. In de zomermaanden vaart de veerpont 'Ome Piet' (genoemd naar de vroegere pontbaas Piet Eilander, 1906-1993) voor voetgangers en fietsers vanaf de Nieuwemeerdijk over de Ringvaart naar de Koenenkade in het Amsterdamse Bos.

Brug 1897 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is een voetbrug die de verbinding verzorgt tussen de Oude Haagseweg aan de noordkant en parkgebied De Oeverlanden aan de zuidkant. De voetbrug geeft vanaf die Oude Haagseweg rechtstreeks toegang naar een plaatselijk horecabedrijf alsmede de zomerveerdienst over de Nieuwe Meer naar en van het Amsterdamse Bos. Men moet daarvoor het kruisende voet- en fietspad Anton Schleperpad (vernoemd naar oprichter van vereniging De Oeverlanden blijven) oversteken. De houten brug met dito brugpijlers en betonnen landhoofden dateert van circa 1999.

The circus has left town... We just stuck around is een muurschildering in Amsterdam Nieuw-West.

De Oude Haagseweg is een weg in Sloten in de gemeente Amsterdam, gevormd door het overgebleven deel van de eerste snelweg van Amsterdam naar Den Haag. De weg loopt sinds 1975 vanaf de Johan Huizingalaan in Amsterdam Nieuw-West door de Riekerpolder, in westelijke en zuidwestelijke richting over de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder en vervolgens door de gemeente Haarlemmermeer (buurtschap Nieuwe Meer) tot aan de rijksweg 9 bij Schiphol-Noord. Het oostelijke deel van de weg, tussen Johan Huizingalaan en de Anderlechtlaan, maakt deel uit van de zijtak van de stadsroute s107. Op het zuidwestelijke deel, waaronder de Oude Haagsebrug over de Ringvaart, is een vrije busbaan ingericht voor het R-net en GVB, een vorm van hoogwaardig openbaar vervoer. Hier loopt ook een doorgaand fietspad langs de weg dat deel uitmaakt van het fietsknooppuntennetwerk. Het Amsterdamse gedeelte van de Oude Haagseweg biedt toegang tot het Mercure Hotel Amsterdam West, het natuurgebied en recreatiegebied De Oeverlanden, de kunstenaarscomplexen (broedplaatsen) Rijkshemelvaart en Nieuw en Meer en de jachthaven Driessen. Bij een ingang van De Oeverlanden staat het kunstwerk Giant pink glasses van Daniella Rubinovitz en aan de gebouwen van de voormalige Rijksluchtvaartdienst op nummer 50 hangt een reliëf van Hans Verhulst. Aan het Haarlemmermeerse deel van de weg is de ingang van de golfclub The International.

Onder de Oude Haagsebrug in Amsterdam Nieuw-West is in 2024 een titelloze pijlerschildering van Jan van der Ploeg te zien. Kunstenaar Van der Ploeg (1959) is gespecialiseerd in muurschilderingen, waarvan sommige tijdelijk zijn, andere zijn blijvend. De schildering onder bouwkundig kunstwerk komt in de tweede categorie. Genoemde aloude brug, genoemd naar de oude snelweg tussen Amsterdam en Den Haag, werd in 2024 in een mum van tijd afgebroken en vervangen door een nieuw exemplaar. Bij de bouw van de brug werden twee artistieke kunstwerken vervangen. Een daarvan zijn de apen van Pipsqueak, de ander is een werk van Van der Ploeg Van der Ploeg was toen actief aan de Amsterdamse kant van de grens tussen gemeenten Amsterdam en gemeente Haarlemmermeer; hier gescheiden door de Ringvaart Haarlemmermeer. Hij zette muurschilderingen op tijdelijke wanden, waarvan zijn blauw-gele schildering opviel in tijden van de Russische invasie van Oekraïne sinds 2022. Hij kreeg de gelegenheid ook een wand van de nieuwe brug te voorzien van werk. De buurt wilde echter het werk The circus has left town...We just stuck around van Pipsqueak niet kwijt, waardoor er iets anders verzonnen moest worden. Van der Ploeg zag wel mogelijkheden voor schilderingen op de brugpijlers en bijbehorende jukken. Hij werkt vaak met vlakken, geïnspireerd op De Stijl, gekleurde vlakken zoals in werk van Piet Mondriaan en Theo van Doesburg. Deze werkten (grotendeels) tweedimensionaal en Van der Ploeg moest dat omdat de brugpijlers in de ruimte staan vertalen naar een driedimensionaal werk. De vlakken in de stijl van Mondriaan en Van Doesburg werden over de pijlers en jukken verdeeld. De door hun gebruikte kleuren gebruikte de kunstenaar om de grens tussen beide gemeenten aan te geven. De kleuren uit het Wapen van Haarlemmermeer blauw, geel en grijs zijn te zien vanaf de Amsterdamse kant; het rood, wit en zwart uit het Wapen van Amsterdam zijn vanaf de Haarlemmermeerse kant te zien. Voor voorbijgangers (alleen onder de brug) zouden zestig kleurvlakken verdeeld over vijftien pijlers/jukken het een wisselend schouwspel moeten opleveren. Onbedoelde bijdrage in het horizontale deel van werk kwam in de vorm van de zwarte uitvoering van het grote remmingwerk dat is geplaatst om aanvaring te voorkomen.

De Oude Haagsebrug (brug nr. 1864) was een brug over de Ringvaart van de Haarlemmermeer in de verbinding tussen Amsterdam, via de buurtschap Nieuwe Meer, en Schiphol. De weg over deze brug is de Oude Haagseweg, de voormalige Rijksweg 4.

Brug 1863 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De bruggen die gemeente Amsterdam administreert in de 1800-serie werden op een enkele na gebouwd in het eind van de 20e eeuw, toen Amsterdam polders aan de zuidwestkant richting Sloten ging volbouwen. Een van de uitzonderingen daarin is brug 1863. Deze duikerbrug dateert uit de periode 1933-1938 toen Rijkswaterstaat bezig was met de ontwikkeling van de eerste versie van Rijksweg 4 tussen Amsterdam en Sassenheim. Voor die aanleg was een aantal kunstwerken nodig zoals ook de Oude Haagsebrug (Brug 1864) over de Ringvaart Haarlemmermeerpolder. In het gebied van de Riekerpolder waar deze weg buiten de Haarlemmermeerpolder doorheen liep, liepen tot dan toe allerlei slootjes waarover krakkemikkige bruggetjes lagen; het was land- en tuinbouwgebied. Veel van de slootjes werden gedempt, maar een afwateringstocht van noord naar zuid bleef (enigszins verlegd) behouden en daarover moest een brug komen; een duikerbrug was voldoende want commerciële scheepvaart is er niet. Die brug was vanaf de bouw in beheer bij Rijkswaterstaat. Echter toen Amsterdam de nieuwe wijken ging bouwen, was de Rijksweg 4 (ook wel Haagseweg) bij de vernieuwing vanaf 1966 naar het noorden opgeschoven. Amsterdam benoemde de restanten van het oude traject in Oude Haagseweg (1975). Die weg werd steeds stiller tot zij degradeerde tot een soort Amsterdamse binnenweg. Het beheer van weg en brug ging over naar de gemeente Amsterdam en zo kreeg ze als oude brug een relatief hoog brugnummer. Dat ze ooit heeft gediend als onderdeel van een tweebaansweg is terug te vinden in de brede opzet. Bij de herinrichting van de Oude Haagseweg werd besloten de tweebaansweg te vervangen door een eenbaansweg met een middenbermpje met aan beide zijden voet- en fietspaden; er bleef nog een strook over, die "groen" gehouden kon worden.

De Militaire Drinkwatervoorziening was een nooddrinkwatervoorziening bij het fort aan de Nieuwe Meer om bij een belegering van de Stelling van Amsterdam, inwoners en militairen van drinkwater te kunnen voorzien. Bij de opzet van de Stelling van Amsterdam was het noodzakelijk om binnen de stelling voldoende drinkwater te hebben en niet afhankelijk te zijn van de waterwinning in de duinen bij Zandvoort. Het oppervlaktewater van de boezems van Amstelland en Rijnland en van de Utrechtse Vecht was te vies en voldeed ook na zuivering niet aan de eisen. Bij het Fort aan de Nieuwe Meer, net buiten de Haarlemmermeer in de Riekerpolder in de gemeente Sloten (in 1921 bij Amsterdam gevoegd), werden proeven gedaan met het oppompen van water. De eerste waterputten werden in 1899 geboord en hadden een capaciteit van 3500 m3. De kwaliteit was goed en er was voldoende water aanwezig om circa een miljoen mensen van drinkwater te voorzien. Voor dat doel werd tussen 1901 en 1905 een aparte installatie opgericht bestaande uit ruim 100 grondwaterputten, een zuiveringsinstallatie waaronder een ontijzeringsinrichting, en drinkwaterbassins. In 1907 en 1908 werd de capaciteit verdubbeld en de installatie kon toen per etmaal 15.000 m3 water leveren. De drinkwatervoorziening heeft nooit de taak van het normale waterbedrijf overgenomen. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-'45) in de Tweede Wereldoorlog heeft het Duitse leger de verwaarloosde installaties nog eens gebruiksklaar gemaakt als noodvoorziening.

Brug 1896 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is een voet- en fietsbrug, die de verbinding verzorgt tussen de Oude Haagseweg en de Anderlechtlaan aan de noordkant en parkgebied De Oeverlanden met het voet- en fietspad Anton Schleperpad (vernoemd naar oprichter van vereniging De Oeverlanden blijven) aan de zuidkant. De brug geeft voorts vanuit genoemde weg en laan indirect toe- en uitgang naar/van een plaatselijk horecabedrijf alsmede de zomerveerdienst over de Nieuwe Meer naar en van het Amsterdamse Bos. De houten brug dateert van circa 1999.