place

Brug 1898

Brug in Amsterdam Nieuw-West
2020 Brug 1898, zijaanzicht
2020 Brug 1898, zijaanzicht

Brug 1898 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West De voet- en fietsbrug is gelegen in het Anton Schleperpad (vernoemd naar oprichter van vereniging De Oeverlanden blijven), dat het park De Oeverlanden als doorgaande wandel- en fietsroute van oost naar west doorkruist. Ze overspant een afwateringstocht dat het park afscheidt van de asfaltstrook van de Oude Haagseweg. De houten brug dateert uit circa 1999.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Brug 1898 (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Brug 1898
Anton Schleperspad, Amsterdam Nieuw-West

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Brug 1898Lees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.333811111111 ° E 4.811675 °
placeToon op kaart

Adres

Anton Schleperspad

Anton Schleperspad
1066 BW Amsterdam, Nieuw-West
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

2020 Brug 1898, zijaanzicht
2020 Brug 1898, zijaanzicht
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Brug 1863
Brug 1863

Brug 1863 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De bruggen die gemeente Amsterdam administreert in de 1800-serie werden op een enkele na gebouwd in het eind van de 20e eeuw, toen Amsterdam polders aan de zuidwestkant richting Sloten ging volbouwen. Een van de uitzonderingen daarin is brug 1863. Deze duikerbrug dateert uit de periode 1933-1938 toen Rijkswaterstaat bezig was met de ontwikkeling van de eerste versie van Rijksweg 4 tussen Amsterdam en Sassenheim. Voor die aanleg was een aantal kunstwerken nodig zoals ook de Oude Haagsebrug (Brug 1864) over de Ringvaart Haarlemmermeerpolder. In het gebied van de Riekerpolder waar deze weg buiten de Haarlemmermeerpolder doorheen liep, liepen tot dan toe allerlei slootjes waarover krakkemikkige bruggetjes lagen; het was land- en tuinbouwgebied. Veel van de slootjes werden gedempt, maar een afwateringstocht van noord naar zuid bleef (enigszins verlegd) behouden en daarover moest een brug komen; een duikerbrug was voldoende want commerciële scheepvaart is er niet. Die brug was vanaf de bouw in beheer bij Rijkswaterstaat. Echter toen Amsterdam de nieuwe wijken ging bouwen, was de Rijksweg 4 (ook wel Haagseweg) bij de vernieuwing vanaf 1966 naar het noorden opgeschoven. Amsterdam benoemde de restanten van het oude traject in Oude Haagseweg (1975). Die weg werd steeds stiller tot zij degradeerde tot een soort Amsterdamse binnenweg. Het beheer van weg en brug ging over naar de gemeente Amsterdam en zo kreeg ze als oude brug een relatief hoog brugnummer. Dat ze ooit heeft gediend als onderdeel van een tweebaansweg is terug te vinden in de brede opzet. Bij de herinrichting van de Oude Haagseweg werd besloten de tweebaansweg te vervangen door een eenbaansweg met een middenbermpje met aan beide zijden voet- en fietspaden; er bleef nog een strook over, die "groen" gehouden kon worden.

Militaire Drinkwatervoorziening Nieuwe Meer
Militaire Drinkwatervoorziening Nieuwe Meer

De Militaire Drinkwatervoorziening was een nooddrinkwatervoorziening bij het fort aan de Nieuwe Meer om bij een belegering van de Stelling van Amsterdam, inwoners en militairen van drinkwater te kunnen voorzien. Bij de opzet van de Stelling van Amsterdam was het noodzakelijk om binnen de stelling voldoende drinkwater te hebben en niet afhankelijk te zijn van de waterwinning in de duinen bij Zandvoort. Het oppervlaktewater van de boezems van Amstelland en Rijnland en van de Utrechtse Vecht was te vies en voldeed ook na zuivering niet aan de eisen. Bij het Fort aan de Nieuwe Meer, net buiten de Haarlemmermeer in de Riekerpolder in de gemeente Sloten (in 1921 bij Amsterdam gevoegd), werden proeven gedaan met het oppompen van water. De eerste waterputten werden in 1899 geboord en hadden een capaciteit van 3500 m3. De kwaliteit was goed en er was voldoende water aanwezig om circa een miljoen mensen van drinkwater te voorzien. Voor dat doel werd tussen 1901 en 1905 een aparte installatie opgericht bestaande uit ruim 100 grondwaterputten, een zuiveringsinstallatie waaronder een ontijzeringsinrichting, en drinkwaterbassins. In 1907 en 1908 werd de capaciteit verdubbeld en de installatie kon toen per etmaal 15.000 m3 water leveren. De drinkwatervoorziening heeft nooit de taak van het normale waterbedrijf overgenomen. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-'45) in de Tweede Wereldoorlog heeft het Duitse leger de verwaarloosde installaties nog eens gebruiksklaar gemaakt als noodvoorziening.

Zonder titel (Jan van der Ploeg)
Zonder titel (Jan van der Ploeg)

Onder de Oude Haagsebrug in Amsterdam Nieuw-West is in 2024 een titelloze pijlerschildering van Jan van der Ploeg te zien. Kunstenaar Van der Ploeg (1959) is gespecialiseerd in muurschilderingen, waarvan sommige tijdelijk zijn, andere zijn blijvend. De schildering onder bouwkundig kunstwerk komt in de tweede categorie. Genoemde aloude brug, genoemd naar de oude snelweg tussen Amsterdam en Den Haag, werd in 2024 in een mum van tijd afgebroken en vervangen door een nieuw exemplaar. Bij de bouw van de brug werden twee artistieke kunstwerken vervangen. Een daarvan zijn de apen van Pipsqueak, de ander is een werk van Van der Ploeg Van der Ploeg was toen actief aan de Amsterdamse kant van de grens tussen gemeenten Amsterdam en gemeente Haarlemmermeer; hier gescheiden door de Ringvaart Haarlemmermeer. Hij zette muurschilderingen op tijdelijke wanden, waarvan zijn blauw-gele schildering opviel in tijden van de Russische invasie van Oekraïne sinds 2022. Hij kreeg de gelegenheid ook een wand van de nieuwe brug te voorzien van werk. De buurt wilde echter het werk The circus has left town...We just stuck around van Pipsqueak niet kwijt, waardoor er iets anders verzonnen moest worden. Van der Ploeg zag wel mogelijkheden voor schilderingen op de brugpijlers en bijbehorende jukken. Hij werkt vaak met vlakken, geïnspireerd op De Stijl, gekleurde vlakken zoals in werk van Piet Mondriaan en Theo van Doesburg. Deze werkten (grotendeels) tweedimensionaal en Van der Ploeg moest dat omdat de brugpijlers in de ruimte staan vertalen naar een driedimensionaal werk. De vlakken in de stijl van Mondriaan en Van Doesburg werden over de pijlers en jukken verdeeld. De door hun gebruikte kleuren gebruikte de kunstenaar om de grens tussen beide gemeenten aan te geven. De kleuren uit het Wapen van Haarlemmermeer blauw, geel en grijs zijn te zien vanaf de Amsterdamse kant; het rood, wit en zwart uit het Wapen van Amsterdam zijn vanaf de Haarlemmermeerse kant te zien. Voor voorbijgangers (alleen onder de brug) zouden zestig kleurvlakken verdeeld over vijftien pijlers/jukken het een wisselend schouwspel moeten opleveren. Onbedoelde bijdrage in het horizontale deel van werk kwam in de vorm van de zwarte uitvoering van het grote remmingwerk dat is geplaatst om aanvaring te voorkomen.