place

The light kite

Beeld in Amsterdam Nieuw-West
2020 The light kite (1)
2020 The light kite (1)

The light kite (Nederlandse: De lichte vlieger of De lichtvlieger) is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het werk uit 2016 van Saskia Hoogendoorn en Lieuwe Martijn Wijnands heeft de vorm van een vlieger. De vlieger moet de kijker terugbrengen naar een onbezorgde jeugd toen alles nog mogelijk en onschuldig was en tijd geen rol van betekenis speelde. Het staat tevens symbool voor vriendschap en vrijheid en het gevoel van zomer, zon, licht en warmte. Er werd nog een andere verbinding gevonden. Er werd een connectie gemaakt met het nummer De vlieger van André Hazes. De vlieger van Hoogendoorn en Wijnands kan echter geen kant op; ze is vast gemonteerd op een paal in het Sloterpark op de oevers van de Sloterplas. Ze is van roestvast staal en bestaat alleen uit het skelet van de vlieger met staart. In het kunstwerk is ledverlichting met geel en blauw licht toegepast, dat gelijk met de straatverlichting van het park aan- en uitgaat. Het werd op 16 januari 2019 onthuld, maar dateert al vanaf 2016 toen het de bijdrage van het kunstenaarsduo was aan het Amsterdam Light Festival. Het staat op steenworp afstand van het massief aandoende Groot landschap van Wessel Couzijn.

Fragment uit het Wikipedia-artikel The light kite (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

The light kite
President Allendelaan, Amsterdam Nieuw-West

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: The light kiteLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.365038888889 ° E 4.8153583333333 °
placeToon op kaart

Adres

President Allendelaan
1064 GW Amsterdam, Nieuw-West
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

2020 The light kite (1)
2020 The light kite (1)
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Groot Landschap
Groot Landschap

Groot Landschap is een kunstwerk in het Sloterpark in Amsterdam-Nieuw-West. Dit grote cortenstalen beeld is het werk van beeldend kunstenaar Wessel Couzijn en is uitgevoerd door bronsgieter Mart Joosten. Het plaatstalen beeld meet 22 bij 12 bij 3,5 meter en is hier in 1974 geplaatst op een daartoe opgeworpen heuvel. In de volksmond kreeg het al gauw de naam Groot vliegtuigongeluk. Couzijns Belichaamde eenheid in Rotterdam onderging een vergelijkbaar lot; dat kreeg daar de bijnaam Schroothoop. Geert Lebbing omschrijft het Groot Landschap in 2005 in Trouw als "een majestueus gebaar, een hedendaags hunnebed". Het Amsterdams Fonds voor de Kunst (AFK) en het Instituut Collectie Nederland onderstreepten het nationale (en wellicht internationale) belang van dit markante kunstwerk. Eind 20e eeuw raakte het kunstwerk in verval. Niet gefundeerd dreigde het van de heuvel af te vallen, door corrosie waren grote gaten ontstaan, graffitispuiters spoten er hun leuzen op. Museumdirecteuren als Jean Leering van het Van Abbemuseum, Rudi Oxenaar van het Kröller-Müller Museum en Edy de Wilde van het Stedelijk Museum luidden al midden jaren negentig de noodklok. Herstel bleef echter uit. In 2005 ondernam beeldend vormgever Geert Lebbing actie om het beeld in ere te herstellen. In zijn Pleidooi noemde hij Couzijns werk zijn geliefde, een soort hunebed, een gewijde plaats tussen hemel en aarde. Terwijl sloop dreigde vormde hij een Comité van Aanbeveling met onder anderen Couzijns ex-echtgenote Pearl Perlmuter, ontwerper Wim Crouwel, architect Jan Hoogstad en museumdirecteur Gijs van Tuyl. Voor het herstel ontwikkelde Lebbing een speciale werkmethode en stelde hij voor dat het geld van de in dat jaar niet uitgereikte Amsterdamprijs voor de Kunst daartoe aangewend zou kunnen worden. Uiteindelijk kon de toenmalige deelgemeente Geuzenveld-Slotermeer in 2006 opdracht geven om Groot Landschap onder regie van Lebbing te laten funderen en restaureren. Dat werk is medio 2006 ter plaatse uitgevoerd. Het beeld is op 15 september 2006 feestelijk her-onthuld. Daarbij is in de voet van de heuvel een tekstbordje geplaatst: "Groot Landschap. Dit kunstwerk van beeldhouwer Wessel Couzijn (1912-1984) werd uitgevoerd door Mart Joosten (1932-2006) en bij de aanleg van dit park in 1974 op deze heuvel geplaatst. Het is gemaakt van cortènstaal, meet 22x12x3,5 m en stelt niets anders dan zichzelf voor. Als een hunebed, een gebaar tussen hemel en aarde. Het beeld is in 2006 gerestaureerd en wil graag in goede staat blijven". Het Kröller-Müller Museum beschikt in bruikleen over een voorstudie van Groot Landschap. Dit object is aanzienlijk kleiner (150 bij 650 bij 120 cm) en is van aluminium

Sloterdijkermeerpolder
Sloterdijkermeerpolder

De Sloterdijkermeerpolder was een droogmakerij ontstaan na het droogleggen van het Slootermeer in 1644. Dit meer, dat in de zomer regelmatig droog lag, was gelegen tussen Sloten en Sloterdijk. Het was een relatief smal maar langgerekt meer dat was ontstaan door de afkalving van de oevers van de Slooter die het Slotermeer met het IJ verbond en onder invloed van de wind geleidelijk breder was geworden. De invloed van de overwegend zuidwestenwind was af te lezen aan de langgerekte vorm en aan de richting waarin het Slootermeer lag. Het meer was visrijk en de opbrengsten daarvan kwamen sinds 1479 ten goede aan de Petruskerk in het dorp Sloterdijk. Na de droogmaking ontving de kerk pachtgelden uit de polder. Het was een kleine polder die met een windmolen werd bemalen. Dwars door de polder liep van noord naar zuid de Middenweg. De pachters van de grond waren verplicht jaarlijks een uitkering aan de kerk van Sloterdijk te geven. Tussen 1647 en 1726 liep de polder door dijkdoorbraken nog zes maal onder, maar werd steeds weer drooggemalen. De Sloterdijkermeerpolder werd geheel omsloten door de Sloterpolder. Tussen 1948 en 1956 werd de polder vergraven tot Sloterplas. Het vrijgekomen zand werd gebruikt voor de ophoging van de Westelijke Tuinsteden in Amsterdam. Niet het gehele voormalige Slootermeer is tot de Sloterplas vergraven. Het noordelijk gedeelte van het oude meer is niet vergraven, daarentegen is een strook aan de westzijde die niet tot het voormalige meer behoorde, waar nu het Sloterparkbad ligt, wel vergraven, waardoor de Sloterplas breder maar minder langgerekt is dan het vroegere Slotermeer. Heijdra, Ton (2010). Amsterdam Nieuw-West. De geschiedenis van de Westelijke Tuinsteden. Uitgeverij René de Milliano, Alkmaar. ISBN 9789072810588. Sloterpolder en Sloterdijkermeerpolder, www.slotenoudosdorp.nl De naam Slotermeer, www.geheugenvanwest.nl Geschiedenis Sloterplas Sloterdijkermeerpolder, www.nationaalarchief.nl Sloterdijkermeerpolder op de Beeldbank Stadsarchief Amsterdam

Brug 678
Brug 678

Brug 678 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Hoewel genummerd als brug is het een viaduct. De brug werd in 1974/1975 aangelegd voor de verbinding tussen het westelijk en oostelijk deel van het Sloterpark. De twee delen worden gescheiden door de President Allendelaan. De overspanningen maken onderdeel uit van het park en zijn alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers. Aan beide uiteinden van de brug werden taluds aangelegd, waarbij voetgangers en fietsers behoorlijk moeten klimmen. De brug is afkomstig van de tekentafels van de Dienst der Publieke Werken. Zij kwamen met betonnen jukken waarop zes prefab betonnen liggers, gefabriceerd in Alphen aan den Rijn, steunen. De overspanning werd vervolgens geheel in hout verpakt, zodat de brug vanuit het park nauwelijks opvalt. De brug werd gelijktijdig gebouwd met brug 677 die eenzelfde constructie kreeg. Waar brug 677 de President Allendelaan in een rechte hoek oversteekt, ligt brug 678 schuin over die laan. Vanwege die schuine overspanning moest er gebruik gemaakt worden van een betonnen ligger van circa 40 meter, die zelf een gewicht heeft van 60 ton. De houten onderdelen (rijdek en leuning) waren in 2016 in dermate slechte staat, dat zij tussen oktober en december 2016 vervangen werden. Tussen beide bruggen in aan de oostkant staat het Allendemonument, dat ook vanaf de laan zichtbaar is. De massiviteit van de brugleuningen is bij brug 678 versierd door het kunstwerk Trimmers van Martie van der Loo. Tussen beide bruggen in aan de oostkant staat het Allendemonument, dat ook vanaf de laan zichtbaar is.

Brug 1562
Brug 1562

Brug 1562 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug geeft voor voetgangers en fietsers toegang door het noordelijk deel van het Sloterpark vanaf de President Allendelaan. Ze maakt deel uit van het wandel- en trimparcours Rondje Sloterplas. De huidige brug had een zeer eenvoudige voorganger, een houten brug uit de periode rond 1970, toen men via deze brug nog het Strandbad Sloterplas kon bereiken. Het eerste overdekte Sloterparkbad (als gebouw) met het openluchtbad was in wezen een uitbreiding van de faciliteiten van het strandbad en werd geopend in 1973. De brug was in die tijd niet bedoeld als ingang voor het publiek maar als nooduitgang en afgesloten en ontoegankelijk gemaakt met een hekwerk. De situatie ter plaatse is in de loop der jaren gewijzigd. De grootste wijziging (gegevens 2018) was de verplaatsing van het Sloterparkbad zuidwaarts. Daartoe werd er druk gebouwd en gegraven. Het zwembad uit 2001 werd vanaf de President Allendelaan gescheiden door wat later de Sloterparkbadsingel ging heten. Over die singel werd daarom samen met het zwembad brug 1561 gebouwd. Later wilde de gemeente (nog) meer scheiding in snel en langzaam verkeer en kwam deze brug, zodat recreanten en trimmers sneller het park in zouden lopen/fietsen en niet meer langs de vrij drukke President Allendelaan hoefden te gaan. Om doorvoer in het park te krijgen, kreeg de Sloterparkbadsingel tegelijkertijd ook brug 1563. De uiterlijke kenmerken van bruggen 1562 en 1563 lijken op die van de bruggen die door de Dienst der Publieke Werken in Amsterdam in de jaren zestig en zeventig zijn ontworpen voor de Cornelis Lelylaan en omgeving. De opbouw bestaat uit een witte betonnen overspanning met daarop blauwe leuningen in een strakke vormgeving.

Allendemonument
Allendemonument

Het Allendemonument is een beeld/monument in Amsterdam Nieuw-West. Het is een door Ton Blommerde ontworpen geabstraheerde vuist van betonnen elementen. Blommerde, die zich ook wel bediende van de naam Blommende, liet zich inspireren door de Inca's, hij stapelde de betonnen delen zonder voegmiddel. Het beeld staat in het Sloterpark in een veld nabij de President Allendelaan. Monument en weg zijn vernoemd naar de Chileense president Salvador Allende, die op 11 september 1973 bij de staatsgreep in 1973 zelf zijn leven beëindigde. Lang werd gedacht dat hij vermoord zou zijn (deze tekst staat dus abusievelijk op de plaquette). In 2011 werd na uitgebreid onderzoek officieel meegedeeld dat hij zelfmoord pleegde. Het beeld werd op 11 september 1975 (twee jaar na zijn dood) onthuld door toenmalig burgemeester Ivo Samkalden in aanwezigheid van enkele Chileense ballingen en een afvaardiging van het bestuur van de Amsterdamse Communistische Partij van Nederland. Op 11 september 1979 legde zijn weduwe Hortensia Bussi hier een krans. Overigens maakte de kunstenaar ook zelf een eind aan zijn leven. Bij het beeld staat een tekstplaat. De tekst daarop luidt: Salvador Allende 1903-1973 President van Chili 1970-1973 Hem stond voor ogen Dat zijn land zou toebehoren Aan hen die er leven en werken Door de vijanden van zijn volk Werd hij vermoord Op 11 september 1973 Als eerst van tienduizenden Chilenen In de strijd Voor de bevrijding van Latijns-Amerika