Berlin-Marzahn

Kaulsdorf is een wijk van Berlijn, behorend tot het district Marzahn-Hellersdorf en ligt deels in de Barnim (streek).

Mehrower Allee is een station van S-Bahn van Berlijn, gelegen in het Berlijnse stadsdeel Marzahn. Het station werd geopend op 15 december 1980 en was op dat moment het eindpunt van de S-Bahnlijn naar Marzahn, die tegenwoordig het nummer S7 draagt. Twee jaar later verlengde men de lijn naar Ahrensfelde. Aanvankelijk droeg het station de naam Otto-Winzer-Straße; deze naar de DDR-politicus Otto Winzer genoemde straat werd in 1992 echter omgedoopt tot Mehrower Allee. Station Mehrower Allee ligt parallel aan de Märkische Allee, de westelijke randweg van Marzahn. Aan de oostkant van het station bevindt zich een typische Oost-Duitse hoogbouwwijk uit het begin van de tachtiger jaren (Plattenbau); ten westen van het spoor ligt een industriegebied. Station Mehrower Allee bestaat uit een volledig overdekt eilandperron en twee sporen. Een voetgangerstunnel verbindt het perron met de woonwijken rond de Mehrower Allee.

Gärten der Welt (Erholungspark Marzahn) is een park met een aantal thematuinen in het oosten van Berlijn in district Marzahn-Hellersdorf. Nadat in 1985 de Britzer Garten in West-Berlijn geopend werd, kwam de DDR met Gärten der Welt als tegenhanger. In 1987, ter gelegenheid van het 750-jarig bestaan van Berlijn, opende hier de ’Berliner Gartenschau’. De grootste thematuin: de Chinese tuin, is de grootste in deze vorm van Europa. Andere thematuinen zijn: Japanse, Balineese, Oriëntaalse, Koreaanse, Italiaanse, Engelse, Christelijke en Joodse tuin. In het park is er ruim aandacht voor kunst en architectuur. Het park ligt op en rond de Kienberg. In 2017 was er de wereldtentoonstelling Internationale Gartenausstellung 2017. Metrostation Kienberg (Gärten der Welt) aan de lijn U5 is toen in 2017 hernoemd. Tussen dit metrostation en het bezoekerscentrum loopt de enige kabelbaan van Berlijn.

Raoul-Wallenberg-Straße is een station van S-Bahn van Berlijn, gelegen in het Berlijnse stadsdeel Marzahn. Het station ligt aan lijn S7 (Potsdam - Ahrensfelde) en werd geopend op 15 december 1980. De parallel aan de Wriezener Bahn verlopende S-Bahnlijn in Marzahn ontstond tegelijkertijd met het stadsdeel zelf en werd naarmate de bouw vorderde steeds een stuk naar het noorden verlengd. Aanvankelijk droeg station Raoul-Wallenberg-Straße de naam Bruno-Leuschner-Straße. Deze naar de DDR-politicus Bruno Leuschner genoemde straat werd in 1992 echter zoals vele straten in het oosten van de stad hernoemd. Het S-Bahnstation ligt parallel aan de Märkische Allee, de westelijke randweg van Marzahn, ter hoogte van de kruising met de Raoul-Wallenberg-Straße. Aan de oostkant van het station ligt een typische Oost-Duitse hoogbouwwijk uit het begin van de tachtiger jaren (Plattenbau); ten westen van het spoor bevinden zich een begraafplaats en een groot industriegebied. Station Raoul-Wallenberg-Straße verrees naar een standaardontwerp en bestaat uit een volledig overdekt eilandperron met twee sporen. Een voetgangerstunnel verbindt het perron met de woonwijken in de omgeving. Ten behoeve van mindervaliden is er een hellingbaan aanwezig.

Marzahn is een station van de S-Bahn van Berlijn in het gelijknamige Berlijnse stadsdeel Marzahn. Het station ligt parallel aan de Märkische Allee, in het westen van het stadsdeel en nabij winkelcentrum Eastgate. Station Marzahn werd geopend op 1 mei 1898 aan de Wriezener Bahn en was oorspronkelijk een eenvoudig dorpsstation; tegenwoordig wordt het bediend door S-Bahnlijn S7. Een tweetal tramlijnen verzorgt de verbinding met de omliggende woonwijken. De Wriezener Bahn werd gebouwd als regionale spoorlijn van Berlijn via Werneuchen naar Wriezen en kreeg in vrijwel alle dorpen die hij passeerde een station. In Marzahn verrees naast het perron voor de reizigerstreinen ook een goederenstation. Nadat het dorp in 1920 bij Groot-Berlijn was gevoegd, ontstonden de eerste plannen de spoorlijn naar Marzahn te elektrificeren en in het S-Bahnnet op te nemen. In 1938 ging weliswaar het goedkopere S-Bahntarief gelden op de Wriezener Bahn (tot aan Werneuchen), maar elektrificatie zou voorlopig nog uitblijven; stoom- en dieseltreinen zouden nog enkele decennia het beeld bepalen in station Marzahn. De ontwikkeling van een grootschalige nieuwbouwwijk in Marzahn, die uiteindelijk ruim 100.000 inwoners zou tellen, maakte de aanleg van een S-Bahnlijn langs de Wriezener Bahn alsnog noodzakelijk. Op 30 december 1976 stopten de eerste elektrische S-Bahntreinen in station Marzahn, waar men in noordelijke richting kon overstappen op tot Marzahn ingekorte regionale dieseltreinen. In 1980 werd de S-Bahnlijn verder verlengd en verdwenen de regionale treinen uit station Marzahn. Het stationsgebouw uit 1898 en het perron waar de regionale treinen stopten werden afgebroken. In 1993 herstelde men de regionale dienst tussen Ahrensfelde (sinds 1982 het eindpunt van de Marzahnse S-Bahnlijn) en Berlin-Lichtenberg, zij het zonder stop in station Marzahn. Het eilandperron van het station beschikt over twee uitgangen, een via een viaduct over de sporen naar de Märkische Allee en de Wiesenburger Weg, een naar het in 2005 geopende winkelcentrum Eastgate.

De Kienberg, ook wel Hellersdorfer Berg genoemd, is een heuvel in het landschap in het district Marzahn-Hellersdorf in Berlijn. De heuvel is 102,2 meter hoog en ligt in het stadsdeel Marzahn in Wuhletal tussen de straten Cecilien- en Eisenacher Straße. De Kienberg is, na de Ahrensfelder Bergen (114,5 m) en voor de Biesdorfer Höhe (82,1 m), de op een na hoogste verhoging in het district Marzahn-Hellersdorf. Op de heuvel en in de Gärten der Welt vond de Internationale Gartenausstellung 2017 (IGA 2017) plaats, deze was oorspronkelijk geplant op het Tempelhofer Feld.

Poelchaustraße is een station van S-Bahn van Berlijn, gelegen in het Berlijnse stadsdeel Marzahn. Het station kwam in gebruik op 29 september 1979 en werd toegevoegd aan het reeds drie jaar eerder geopende traject Friedrichsfelde Ost - Marzahn. Aanvankelijk droeg het station de naam Karl-Maron-Straße; deze naar de DDR-politicus Karl Maron genoemde straat werd in 1992 echter omgedoopt tot Poelchaustraße. Toen de S-Bahnverbinding naar Marzahn (de huidige lijn S7) in 1976 in gebruik werd genomen, was het stadsdeel nog volop in ontwikkeling. Om deze reden werd station Poelchaustraße (Karl-Maron-Straße) pas geopend in 1979, toen de omgeving voldoende bebouwd en bewoond was. In hetzelfde jaar werd het nieuwbouwgebied Marzahn een zelfstandig stadsdistrict. Station Poelchaustraße ligt parallel aan de Märkische Allee, de westelijke randweg van Marzahn, en net voorbij de splitsing van de lijnen S7 en S75. Een voetgangerstunnel verbindt het volledig overdekte eilandperron met de woonwijken aan de oostzijde van het station. Het gebied ten westen van het spoor wordt gedomineerd door industrie.

De Springpfuhl-Passage is een winkelpassage in de wijk Marzahn in Berlijn in het district Marzahn-Hellersdorf.

Springpfuhl is een station van S-Bahn van Berlijn, gelegen in het Berlijnse stadsdeel Marzahn. Het station werd geopend op 30 december 1976. Springfuhl is een splitsingsstation voor de S-Bahnlijnen S7 en S75, die, komend uit westelijke richting, hun weg vervolgen naar Ahrensfelde respectievelijk Wartenberg. De dienstregeling is zodanig ingericht dat stadinwaarts rijdende treinen aansluiting geven op staduitwaarts rijdende treinen van de andere lijn, zodat het station een overstapfunctie heeft voor reizigers tussen verschillende buitenwijken. Station Springpfuhl, dat zijn naam dankt aan een nabijgelegen meertje, ligt parallel aan de Märkische Allee, de westelijke randweg van Marzahn. Het station bestaat uit een volledig overdekt eilandperron en heeft twee uitgangen. De zuidelijke uitgang leidt naar de Allee der Kosmonauten, die de sporen op een viaduct kruist; hier bevindt zich tevens een halte van twee tramlijnen die het station verbinden met de omliggende woonwijken van Marzahn en met Hellersdorf. Aan de noordzijde van het station leidt een tunnel naar de Helene-Weigel-Platz. De S-Bahnlijnen die station Springfuhl bedienen werden aangelegd ter ontsluiting van twee grootschalige nieuwbouwgebieden die in de DDR-periode aan de rand van Oost-Berlijn verrezen: Marzahn en Hohenschönhausen. In 1976 legde men parallel aan de Wriezener Bahn, een reeds bestaande regionale spoorweg, een S-Bahnlijn naar station Marzahn aan, die in 1982 werd doorgetrokken naar het huidige eindpunt Ahrensfelde. In 1984 volgde een lijn die parallel aan de Berliner Außenring naar station Hohenschönhausen leidde en een jaar later werd verlengd naar Wartenberg. De laatstgenoemde lijn takt een kleine kilometer ten noorden van station Springpfuhl volledig kruisingsvrij af van de lijn naar Marzahn - Ahrensfelde.

Wuhletal is een station van de metro en de S-Bahn van Berlijn in het oostelijke stadsdeel Kaulsdorf. Station Wuhletal ligt in het gelijknamige parklandschap in het dal van riviertje de Wuhle, aan de rand van een Plattenbauwijk en nabij een groot ziekenhuiscomplex en enkele begraafplaatsen. Het station werd geopend op 1 juli 1989 en wordt bediend door de S-Bahnlijn naar Strausberg (S5) en metrolijn U5. Wuhletal is het enige station in Berlijn waar metro en S-Bahn aan hetzelfde perron stoppen. Het op een spoordijk gelegen station werd speciaal aangelegd als overstappunt tussen een nieuwe metrolijn naar Hellersdorf en een reeds bestaande S-Bahnlijn. De metrosporen werden tussen die van de S-Bahn gelegd, waardoor er in gelijke richting een cross-platform-overstap mogelijk is. Aan beide zijden van het station kruist de metrolijn de sporen van de S-Bahn en de parallel daaraan lopende hoofdspoorlijn onderlangs. Aan de oostzijde wordt deze ondergrondse kruising gevolgd door een tunneltracé dat doorloopt tot station Kaulsdorf-Nord. Ten behoeve van het aanleveren van nieuw metromaterieel werd bij station Wuhletal een verbindingsspoor met de hoofdlijn van de Oost-Duitse spoorwegen aangelegd. Aan de uiteinden van de overkapte eilandperrons leiden trappen en een hellingbaan naar de uitgangen op het voorplein langs de Altentreptower Straße. Zoals alle stations aan de in de jaren 1988-89 geopende verlenging van de U5 werd Wuhletal ontworpen door het Entwurfs- und Vermessungsbetrieb der Deutschen Reichsbahn ("Ontwerp- en Kadasterdienst van de DR") en kreeg het een zuiver functioneel uiterlijk.

Kaulsdorf-Nord is een station van de metro van Berlijn, gelegen in een uitgraving tussen de Hellersdorfer Straße en de Cecilienplatz; ondanks zijn naam bevindt het station zich niet in het stadsdeel Kaulsdorf, maar in Hellersdorf. Station Kaulsdorf-Nord werd geopend op 1 juli 1989 in het kader van de verlenging van de Oost-Berlijnse metrolijn E (de huidige U5) naar het grootschalige nieuwbouwgebied Kaulsdorf-Hellersdorf-Mahlsdorf, dat uiteindelijk meer dan 100.000 inwoners zou tellen. Bij zijn opening droeg het station de naam Albert-Norden-Straße, maar na de Duitse hereniging werd het in oktober 1991 hernoemd tot Kaulsdorf-Nord. De naar de communistische politicus en journalist Albert Norden genoemde straat, die de sporen ten noorden van het metrostation kruist, heet sinds 1992 Cecilienstraße. Het eilandperron van het station is bereikbaar via twee overdekte voetgangersbruggen over de sporen; ten behoeve van mindervaliden is er een hellingbaan aanwezig. Zoals alle stations aan de in de jaren 1988-89 geopende verlenging van de U5 werd Kaulsdorf-Nord ontworpen door het Entwurfs- und Vermessungsbetrieb der Deutschen Reichsbahn ("Ontwerp- en Kadasterdienst van de DR") en kreeg het een zuiver functioneel uiterlijk. Iets ten zuiden van het station begint een korte tunnel die via de Gülzower Straße naar station Wuhletal leidt. Deze tunnel vormt het enige ondergrondse traject van de metrolijn naar Hellersdorf. Overdag eindigt ongeveer de helft van de treinen in station Kaulsdorf-Nord, waardoor er richting de Alexanderplatz een vijfminuten- en richting Hönow een tienminutendienst bestaat.

Biesdorf is een stadsdeel in het Berlijnse Bezirk Marzahn-Hellersdorf, dat in 1920 in het kader van de vorming van Groot-Berlijn onderdeel werd van de stad. Het stadsdeel telt ongeveer 31.000 inwoners.