place

Versöhnungskirche

Kerkgebouw in BerlijnLuthers kerkgebouw in DuitslandMitte (district van Berlijn)Verdwenen kerkgebouw in DuitslandVoormalig bouwwerk in Berlijn
Versöhnungskirche Berlin 1899
Versöhnungskirche Berlin 1899

De Versöhnungskirche (Verzoeningskerk) was een evangelisch-lutherse kerk in de Bernauer Straße 4 in de Berlijnse wijk Mitte. De kerk werd in 1892 gebouwd en in 1985 op bevel van het DDR-regime opgeblazen.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Versöhnungskirche (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Versöhnungskirche
Ackerstraße, Berlijn Mitte

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: VersöhnungskircheLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.535833333333 ° E 13.391944444444 °
placeToon op kaart

Adres

Gedenkstätte Berliner Mauer

Ackerstraße
10115 Berlijn, Mitte
Duitsland
mapOpenen op Google Maps

Versöhnungskirche Berlin 1899
Versöhnungskirche Berlin 1899
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Rosenthaler Tor
Rosenthaler Tor

De Rosenthaler Tor was een stadspoort van de Berlijnse tolmuur, op de plek waar vandaag de dag het Rosenthaler Platz ligt. Het was een van de oorspronkelijk 14 stadspoorten (later werden het er 18) die aan belangrijke handelswegen stonden, en hier werden tolrechten geheven en moest accijns worden betaald wanneer men goederen de stad in meebracht. De ten noorden van de Spree gelegen Rosenthaler Tor was een van de twee stadspoorten (met de de Hallesches Tor in het zuiden van de stad) in de oorspronkelijk houten palissadenomwalling, waar joden Berlijn mochten binnenkomen en werden geregistreerd, zoals o.a. de filosoof Moses Mendelssohn in 1743, die werd toegelaten, en Salomon Maimon, die in eerste instantie werd geweigerd. Vanwege de Pruisische Jodenverordening was de Joodse gemeente van Berlijn gedwongen tot hoofdelijke aansprakelijkheid voor het welzijn van de Joden en voerde zij relatief strenge controles in: zij weigerde onvermogende Joden de toegang en richtte voor hen ten zuiden van de poort, aan de huidige Rosenthaler Straße 2, een herberg in. Met het Jodenedict van 1812, waarbij Joden geaccepteerd werden als Pruisische staatsburgers, werd deze beperking opgeheven. In 1786 ontwierp de hof architect Georg Christian Unger, een leerling van Carl von Gontard, een representatieve stadspoort van circa 20 meter breed en 12 meter hoog. Onder leiding van bouwmeester Johann Georg Moser werd deze in 1788-89 midden op het huidige plein gebouwd. Het poortgebouw ontstond in samenhang met de stadsuitbreiding van Berlijn en de verplaatsing van de tolgrens van de Linienstraße naar de Torstraße. De nieuwe stenen muur nam de functie over van de oude houten palissadenomwalling en werd voorzien van representatieve poorten. Unger ontwierp zijn poortgebouw naar het voorbeeld van Romeinse triomfbogen: een verhoogde middenpoort, geflankeerd door twee lagere zijdoorgangen, waarboven grote reliëfs waren aangebracht. Alle drie de doorgangen hadden een omlijsting van zuilen; de twee buitenste werden extra benadrukt door driehoekige frontons met telkens twee vrijstaande beelden van antiekachtige krijgers. De lagere zijdelingse poortaanbouwen in de vorm van arcaden voorzag Unger van een boogvorm. Zij hadden de functie om aan de linkerzijde, in het Einnehmerhaus (ontvangershuis), de belastingdienst, en het Wachhaus aan de rechterzijde de wachtmanschappen onder te brengen; zoals nog steeds te zien is bij de Brandenburger Tor. Hoewel er enige tijd sprake was om de Rosenthaler Tor vanwege zijn artistieke waarde te behouden werd de poort toch afgebroken omdat de tolmuur steeds meer een belemmering vormde voor de verdere ontwikkeling van de stad. In 1868 wordt het monumentale middengebouw met de poorten gesloopt en in het decennium daarna volgen de zijaanbouwen.