Muzenplein

De Hildo Kropbrug (brug 419) is een vaste brug tussen de Apollolaan (bij de Apollohal) en het Muzenplein, over het Zuider Amstelkanaal, in Amsterdam. De brug is ontworpen in 1926 door de architect Pieter Lodewijk Kramer, in de bouwstijl van de Amsterdamse School, en gebouwd in 1930 en 1931. Op de dekstenen van de beide brughoofden aan de kant van het Muzenplein zijn, in 1932, beelden aangebracht van Hildo Krop, voorstellende een man/jongen en een vrouw/meisje, beide in een gestileerde boot. Deze Hildo Kropbrug maakt deel uit van een groter geheel met de Kinderbrug en een muur tussen de twee bruggen, aan de waterzijde van het Muzenplein, waarlangs kinderbeelden van andere beeldhouwers staan. De beide bruggen en de muur zijn sinds 2004 beschermd als rijksmonument.

De onbevangenheid der mensen tegenover het leven is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het beeld uit 1932 is een schepping van Hildo Krop en staat op/naast het westelijk landhoofd van de Kinderbrug tussen Muzenplein en de Churchill-laan. Het maakt al dan niet deel uit van een verzameling beeldhouwwerken die hier in een parkje staan. Omdat Krop als stadsbeeldhouwer een groot overwicht kreeg binnen de beelden in de stad, begonnen collegakunstenaars te morren. De verzameling beeldhouwwerkjes werd dan ook door diverse kunstenaars gemaakt, maar De onbevangenheid is zonder meer de grootste en opvallendste. De meeste beelden staan namelijk achteraf in een parkje terwijl De onbevangenheid op een tien meter hoog voetstuk staat, hoog boven het maaiveld. Overigens zijn op de brug nog twee beelden van Krop te zien, een jongen met konijnen en een meisje met eekhoorns zijn verwerkt in dekstenen van de brug. De drie beelden zijn geïntegreerd in de brug ontworpen door Piet Kramer van de Dienst der Publieke Werken, die veelvuldig heeft samengewerkt om Krop (en andersom). Het beeld maakt deel uit van het rijksmonument, dat de brug is. Het voetstuk draagt een steigerend paard met tussen de van de grond gelichte voorpoten een staand kind. Dat kind was Hedda van Gennep (1929-2017), later documentairemaakster, waarvan de ouders bevriend waren met Krop. Zij moest altijd glimlachen als ze er langs fietste of liep. Het voetstuk loopt naar beneden via het landhoofd door tot (of tot onder) het wateroppervlak. Net boven het watervlak is een tweede beeldje te zien; een weergave van een roepende drenkeling. Het beeld inspireerde de dichter Eric Menkveld tot het gedicht Meisje en paard uit 1932. Fotograaf Karel Kleijn legde het beeld in de jaren na oplevering (geschat 1935-1937) vast. Rond die tijd legde ook Carel Blazer het beeld vast. Beide foto’s bevinden zich in de collectie van het Stedelijk Museum Amsterdam.

De Kindertjesbrug (brug 420, ook wel Kinderbrug) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid. Het is een rijksmonument. De brug overspant het zuidelijke deel van de Boerenwetering en zorgt voor de verbinding tussen het Muzenplein en de Churchill-laan.. Het ontwerp van de brug was van Piet Kramer, die destijds veelvuldig samenwerkte met beeldhouwer Hildo Krop. De brug wordt dan ook omringd door granieten beeldhouwwerken van Krop. Aan de andere kant van het Muzenplein ligt de Hildo Kropbrug. De Kindertjesbrug is een van de vier bruggen die De Kom omringen. De kinderen/tjes in de naam van de brug zijn niet te zien op de brug. De naamgevers staan op de noordelijke kade van het Muzenplein aan De Kom (tussen Kinderbrug en Hildo Kropbrug). Op de brug zelf zijn wel drie kinderen te zien. "De onbevangenheid der mensen tegenover het leven", "Meisje met eekhoorns" en "Jongen met konijnen" van Krop zijn te zien respectievelijk op een tien meter hoge pyloon en als twee dekstenen.

Het Apollo Hotel Amsterdam, a Tribute Portfolio is een viersterrenhotel aan de Stadionweg en de Apollolaan in Amsterdam-Zuid. Het hotel heeft 223 kamers. Het hotel ligt aan het Noorder Amstelkanaal en heeft aanlegsteigers voor boten aan de Kom, een vijfsprong van grachten. Het hotel huisvest de restaurants de Harbour Club en Bodon, vernoemd naar de architect.

De Kom is een officieuze benaming voor een binnenwater in Amsterdam-Zuid. Het is een kruispunt van vijf waterwegen. Deze waterwegen hebben op een na ook een brug aan "De Kom". De waterwegen zijn: de Boerenwetering loopt hier noord-zuid door De Kom heen, de noordelijke brug is nr. 406, ook wel Boerenweteringbrug, de zuidelijke nr. 420, ook wel de Kinderbrug, vanuit het zuidwesten komt het Zuider Amstelkanaal met brug nr. 419, ook wel Hildo Kropbrug of Muzenbrug, vanuit het noordwesten het Noorder Amstelkanaal met brug nr. 405, ook wel Mozartbrug, vanuit het oosten het Amstelkanaal zonder brug ter plaatse. Hildo Krop maakte voor alle vier bruggen beeldhouwwerken. De opvallendste gebouwen aan "De Kom" zijn het Apollo Hotel Amsterdam, de Apollohal en het gebouw van de roeivereniging De Amstel.

De Apollohal is een gebouw op de hoek van de Apollolaan en de Stadionweg in Amsterdam. Het werd in 1934 gebouwd door de architect Albert Boeken met medewerking van W. Zweedijk in de stijl van het nieuwe bouwen. De Apollohal was aanvankelijk een tennishal, later een tentoonstellingsgebouw en een ijsbaan. Na een grootschalige renovatie in 2004-2005 (architect: André van Stigt) wordt de hal gebruikt door sportverenigingen, vooral voor basketbal. De hal is de thuishaven van professioneel basketbalclub BC Apollo. Sinds 2004 is het een rijksmonument. Het gebouw wordt beheerd onder het Amsterdamse Stadsdeel Zuid. Het ontwerp in de stijl van het nieuwe bouwen is het belangrijkste werk van Boeken en een vroeg voorbeeld van staalskeletbouw. Een constructie van gelaste, stalen spanten maakt het mogelijk om een grote, vrije overspanning te maken. De muren hebben geen dragende functie en konden dus uit licht materiaal opgetrokken worden. Bij het gebouw behoort ook de voormalige directeurswoning aan de Stadionweg. De oorspronkelijke hoofdingang, hiernaast aan de Stadionweg, is sinds 2005 de ingang voor de horeca-voorzieningen en beheer- en bestuurskamers. In het zuidoostelijk deel van het complex, werd in 1954 de bioscoop Du Midi ingericht die in 1957 geheel uitbrandde. In 1959 werd dit deel herbouwd onder de architect Alexander Bodon, waarna de bioscoop tot 1982 dienstdeed. Daarna stond dit gebouw tot de renovatie in 2004 leeg. Sinds 2005 zijn twee gymnastieklokalen (voor de scholen in de buurt) gevestigd in dit deel van de hal, ook is hier nu de hoofdingang van de Apollohal. Sinds 2007 bevindt zich in dit deel ook een fitnesscentrum. Aan de zijde van het Zuider Amstelkanaal was een café-restaurant gevestigd, het Apollo Paviljoen, dat oorspronkelijk deel uitmaakte van het complex. Op de plaats van de vroegere outdoor-gravelbanen verrees in 1961 het Apollo Hotel. Het Apollo Paviljoen werd toen een deel van het hotel.

Amsterdam dankt zijn Canadezen is een monument in het Canadezenplantsoen (voor 2020 de Apollolaan) in Amsterdam, tegenover de Apollohal, tussen de Stadionweg en de Bernard Zweerskade.

Het Canadezenplantsoen is een plantsoen in Amsterdam-Zuid. Het plantsoen is een groenstrook tussen de rijbanen van de Apollolaan en de bijbehorende ventweg, bij het begin aan de Hildo Kropbrug. Het plantsoen ligt daar sinds het Plan Zuid uit 1917 van Hendrik Petrus Berlage tot uitvoer werd gebracht. Het ging vanaf de aanleg naamloos door het leven. Een inwoner van de stad stelde in 2019 voor het plantsoen te vernoemen naar de Canadezen. Er werden drie redenen genoemd: alsnog een eerbetoon aan hen die in 1945 de stad bevrijdden en langs het plantsoen de stad verder in trokken in het plantsoen staat sinds 1980 het beeld Amsterdam dankt zijn Canadezen van Jan de Baat in 2020 is het vijfenzeventig jaar geleden dat de bevrijding plaatsvond.

Het Vossius Gymnasium is een openbaar categoriaal gymnasium in Amsterdam-Zuid. Het is opgericht in 1926 en vernoemd naar Gerardus Vossius.

De Hanny Michaelisbrug (brug 405) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid. De brug is een van de vier bruggen die in het wegennet De Kom omsluiten. De brug ligt over het Noorder Amstelkanaal, waarvan de zuidoever Mozartkade heet. Hij verbindt de Stadionweg met de Hobbemakade en Van Hilligaertstraat in de Nieuwe Pijp. De brug is rond 1927 gebouwd naar een ontwerp van Piet Kramer, werkend bij de Dienst der Publieke Werken. Kramer hanteerde de van hem bekende stijl van de Amsterdamse School met een mengeling van baksteen en graniet (en hier ook stalen liggers). Die stijl is eveneens terug te vinden in de smeedijzeren brugleuningen als ook de granieten brugpijlers. Bovendien gebruikt het hij het bijpassende lettertype voor de jaarstenen (anno 1927) en de aanduiding van NAP. De brug werd net zoals zijn oostelijke buurman Brug 406 aangelegd in het Plan-Zuid van Hendrik Petrus Berlage. Rondom de brug zijn enkele beelden van Hildo Krop te bewonderen, waaronder een faun met gitaar en een faun met trekharmonica. Ook zijn er beelden van slangen, een man en een vrouw. Krop maakte ze uit graniet. Tot 2016 stond de brug officieus te boek als de ‘Mozartbrug’, net als de nabij liggende Mozartkade vernoemd naar de componist Wolfgang Amadeus Mozart. In juli 2016 wilde de gemeente af van officieuze benamingen en liet de bevolking kiezen tussen de officieuze naam officieel maken, een verzoek tot nieuwe vernoeming insturen dan wel de brug anoniem door het leven te laten gaan. Er werd toen voor de laatste optie gekozen. In juli 2022 is de brug officieel vernoemd naar dichteres Hanny Michaelis. Op 19 december 2022 volgde de naamplaat.

De Boerenweteringbrug (brug 406) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid.

Jeroen Oerlemansbrug (brug 422) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid. Ze overspant de Boerenwetering. De verkeersbrug vormt de verbinding tussen de Diepenbrockstraat en de Wielingenstraat in de stadsroute 109. Het zuidwestelijke landhoofd is gelegen in het Beatrixpark, het zuidoostelijk deel ligt net niet op het terrein van de RAI.